Telekomanda » Luan Morina

Rio (2011) – Recensim

Luan Morina — Sun, 04 Sep 2011 13:48:27 +0000

Titulli origjinal: Rio

Zhanri: Aventurë, Komedi, Animacion, Familjar

Regjia: Carlos Saldanha

Skenari: Don Rhymer

Premiera e shfaqjes: 15 prill 2011

Produksioni: Twentieth Century Fox Animation

Kohëzgjatja: 96 minuta

Rejtingu: Preferohet mbikëqyrja e prindërve për shkak të humorit të fortë në disa raste

Kasti: Jesse Eisenberg, Anne Hathaway, George Lopez, Jamie Foxx, Will I Am, Bernardo de Paula

Ndoshta filmi më i mirë i animuar i këtij viti. Shumë më i mirë se Rango nëse më duhet ti krahasoj pasi kemi të bëjmë me zogj, dhe mbretërit e komedisë, majmunët. Kudo që ka majmunë ka komedi, e shembull i përkryer për këtë ishte edhe Rio. Edhe pse nuk janë në qendër të temës, në çdo skenë ku do të shihni majmunët do të shkriheni së qeshuri. Në fakt ndoshta këta janë ata që e ngjyrosin këtë film me komedi pasi do të ishte një dramë, ndoshta romantike e animuar! Sido që të jetë filmi është i mrekullueshëm. Skenar shumë i mirë, zëra të përshtatur për merak dhe një animim i përkryer.

Blu ka qenë viktimë e kontrabandës së zogjve dhe nga vendlindja Rio, tani jeton në Minesotan e ftohtë në SHBA. Ai është rritur nënë përkujdesjen e Lindas dhe në krahasim me shpezët e tjerë konsiderohet si më “trunor”, inteligjent. E ajo që e dallon edhe më shumë nga lloji i tij është paaftësia për të fluturuar. Tulio është një kujdestar shpezësh në Rio, ku në mesin e shumë shpezëve ka edhe një të vetme të gjinisë femërore të llojit të Blusë. Për të vazhduar racën e tyre, ai kërkon të rikthej Blunë në Rio. Pasi Linda refuzon në fillim, dikur ajo vendos të shkoj për të mirën e Blusë. Në Rio, Blu përsëri do të bie në dorën e kontrabanduesve të cilët ndihmohen nga një shpend ish-yll estrade, i cili tani është një gjahtar shpezësh. Nga këtu fillojnë aventurat e Blusë dhe Jewelit në Rio, ku takojnë shumë miq dhe shijojnë atmosferën e Karnavalit, ngjashëm si Linda.

Ka zëra të mrekullueshëm në këtë film që janë përshtatur shumë mirë me karakteret e tyre. Jesse Eisenberg e Anne Heatheway janë në rolet kryesore, por nuk mungojnë as talente si Jamie Foxx, George Lopez dhe Tracy Morgan, komedien të sprovuar në karrierën e tyre.

Në përgjithësi është një film i shkëlqyeshëm për argëtim familjar. Do të kënaqeni me aventurat dhe animacionin e përkryer të realizuar nga njëra prej studiove më të famshme në këtë industri.

Luan Morina

Traileri

Artikuj te ngjashem

Mbretëresha (2006) – Recensim

Luan Morina — Sun, 01 May 2011 10:42:41 +0000

Titulli origjinal: The Queen

Zhanri: Biografi, Dramë

Skenari: Peter Morgan

Regjia: Stephen Frears

Premiera e shfaqjes: 02 shtator 2006

Kohëzgjatja: 103 minuta

Rejtingu: +13, për shkak të gjuhës së fortë

Kasti: Helen Mirren, Michael Sheen, James Cromwell

Para dy ditëve, të premten, ishte martesa e princit Uilliam, ndërsa të gjithë mbetem të mahnitur nga një numër aq i madh njerëzish që festonin dhe i bënin një nder të madh familjes më të madhe mbretërore në botë. Ishte një ngjarje e organizuar për lakmi. Por, ka qenë një kohë kur familja mbretërore ishte në skaj të respektit të popullit të saj. Ishin kohë të zymta dhe mjaft komplekse për të gjithë. E portretizimi i asaj kohe në film kërkon talent, guxim, dhe përkushtim. Kjo nuk i mungoi Stephen Frears dhe skuadrës së tij të cilët realizuan njërin nga disa filmat modern që i dedikohet familjes mbretërore, e të cilët kohëve të fundit nuk ishin të paktë në numër.

Filmi “Mbretëresha” përshkruan ngjarjet fiktive që kanë ndodhur në Mbretërinë e Bashkuar në kohën e vdekjes së princeshës Diana. Kontroversat kishin filluar para kësaj tragjedie, me princeshën e divorcuar nga princi Charles, me aventurat e saja jashtë-martesore duke lënë mbretëreshën në një pozitë të palakmueshme dhe mjaft nënçmuese. Me vdekjen e saj kontroversat sa vijnë e shtohen, familja mbretërore injoron vdekjen e saj duke provuar ta konsideroj si një person të rëndomtë, pa bërë homazhet e zakonta mbretërore, ndërsa populli u kundërvihet këtyre vendimeve në mënyrën e tyre. Popullariteti i mbretëreshës prek dyshemenë, dhe përderisa vendi shkon në një krizë institucionale që ringjallën epshet për republikanizëm është vetëm një njeri që mund të shpëtoj vendin e tij. Kryeministri i parë laburistë pas shumë vitesh, Tony Blair ndërhyn në këtë vakum konfuz duke provuar të afroj popullin me mbretëreshën e saj, duke lënë anash principet e tij personale dhe partiake, ai rrezikon edhe përkrahjen e votuesve të tij.

Roli kryesor në film, roli i mbretëreshës portretizohet nga dama Hellen Mirren, që ka bërë një punë të shkëlqyeshme në këtë film. Të portretizosh një mbretëreshë në çastet më të rënda të jetës së saj nuk është punë që bëhet lehtë, por, dama Hellen Mirren e realizoi këtë në një mënyrë të veçantë duke sjell një mbretëreshë më të modernizuar se ajo që portretizonte në filmin “Elizabeta e parë”. Tashti të luash mbretëreshën një herë mund të bëhet disi, por dy herë, dy mbretëresha të ndryshme kërkon goxha përvojë dhe talent. Dama Hellen Mirren kishte më shumë se që nevojitej nga të dyja këto.

E hera e parë që portretizonte kryeministrin Toni Blair nuk ishte as për aktorin Michael Sheen. Njeriu që ngjan dhe realizon shumicën e filmave që përfshijnë Tony Blair, duket se është familjarizuar me rolin e tij të kryeministrit. Hiq më keq më se herët e kaluar, pra si gjithnjë një aktrim i shkëlqyeshëm nga “Tony Blair” i filmave artistik.

Pra filmi pak a shumë rrotullohet rreth këtyre dy personazheve, duke mos anashkaluar edhe personazhet tjera të portretizuara nga James Cromwell, burri i mbretëreshës, Helen McCrory, gruaja e kryeministrit, si dhe Alex Jennings që luan rolin e princit të Uellsit.

Ti kthehem edhe një herë ngjarjes që fillon menjëherë pas fitores së Tony Blair në zgjedhjet, i cili si një president laburist premton modernizime, që brengos edhe mbretëreshën. Nga një lidhje e tensionuar që ishte në atë kohë, ngjarjet vetëm sa përkeqësohen me vdekjen e princeshës. Filmi arrin pikat më të ndjeshme gjatë pushimit të princeshës në kështjellën Balmoral, e gjithashtu edhe në bisedën e parë të tensionuar dhe “pa dorëza” të kryeministrit me mbretëreshën, ku pak a shumë ndërrojnë edhe rolet e tyre. Ka dhe disa çaste të tjera mjaft interesante përgjatë gjithë filmit, dhe nuk besoj që do të zhgënjeni nëse shikoni këtë dramë autobiografike, sidomos nëse jeni admirues të filmave mbretëror.

Filmi ka qenë një sukses jo vetëm artistik por edhe ekonomik, ndërsa dama Hellen Mirren ishte nominuar për çmimin Oscar për aktoren më të mirë në rol kryesor. Gjithashtu filmi ka qenë në Top 10 filmat më të mirë të vitit në një numër të madh revistash ndërkombëtare.

Luan Morina

Recensues filmash në Telekomanda

Traileri

Artikuj te ngjashem

Më i çuditshëm se trillimi

Luan Morina — Fri, 30 Jul 2010 19:21:33 +0000

Titulli origjinal: Stranger Than Fiction

Zhanri: Komedi, Dramë, Fantazi, Romancë

Skenari: Zach Helm

Regjia: Marc Foster

Premiera e shfaqjes: 10 nëntor 2006

Kohëzgjatja: 113 minuta

Rejtingu: +13, për disa imazhe shqetësuese, seksualitet, gjuhë dhe nudizëm të shkurtër.

Kasti: Will Ferrell, Maggie Gyllenhaal, Queen Latifah, Dustin Hoffman, dhe Emma Thompson

Si do të ju dukej vetja të ishin karakter i ndonjë romani. Romeo, Frodo, apo edhe Harri Poter. Interesante, a po? Sigurisht që do t’u pëlqente juve, por të ishit në rolin e Harold Krikut nuk do të dëshironit asnjë.

Haroldi (Will Ferrell), jeton i vetëm, kryen punën e tij që e bën të urryer nga të gjithë, dhe për më tepër e do punën e tij.

Ai është një mbledhës taksash për IRS. Jeta e tij është aq e mërzitshme sa që ka të bëjë gjithçka me numra. Është e bazuar në numërim dhe orën e tij. Për 12 vite, çdo dite pune ai ka pastruar 32 dhëmbët 76 herë. 38 herë para-mbrapa, 38 herë lartë-poshtë. Tërë këto vite ai do të zinte autobusin për punë në ora 8:17. Çdo javë ai do të mbikqyrte 7.134 dosje taksash. 45.7 minuta ishte pushimi i drekës, 4.3 minuta pushimi i kafes. Mos të ju lodhi me numra, por janë fakte interesante të përmenden. Çmenduri.

Gjërat komplikohen kur ai fillon të dëgjoj një zë që del të jetë zëri i autores, në librën e të cilin ai është karakteri kryesor. Me kalimin e kohës ai e kupton këtë, por nuk e di se çfarë zhanri i librit është pjesë ai. Për këtë kërkon ndihmën nga një profesor letërsie dhe më në fund disi arrijnë të zbulojnë. Por, problemet e tij sa vijnë e bëhen më të mëdha. Çfarë do të ndodh kur ai të takohet me autoren e librit, çfarë kërkesash do të ketë ndaj saj?

Sidoqoftë ne jemi mësuar të shohim Will Ferrellin në role kryesisht komike. Të shohësh Will Ferrell në rolin kryesor dhe të mos qeshësh është diçka e pazakontë. Për këtë nuk është diçka që më pëlqeu në këtë film. Megjithatë edhe pse një rol me serioz Will Ferrell ka aktuar mirë. Nuk është keq, megjithatë dukej paksa i shtrënguar. Ndoshta edhe roli i tij ka qenë asisoji.

Maggie Gyllenhaal ka qenë mjaft e mirë në rolin e saj të një biznesmeneje të mërzitur me taksat. Është hera e parë për mua që e shoh atë në një rol kryesor. Ka bërë një punë shumë të mirë në rolin e saj.

Megjithatë më shumë më kanë pëlqyer rolet dytësore në këtë film sa ato kryesoret. Dustin Hoffman dhe Emma Thompson kanë qenë të shkëlqyeshëm në rolet e tyre. Edhe Queen Latifah nuk ka qenë jo e mirë, por nuk ka pasur shumë hapësirë në këtë film.

Emma Thompson ka luajtur një rol vërtetë të komplikuar dhe e ka bërë për mrekulli. Rolin i shkrimtares e cila gjithnjë ka shkruajtur libra tragjik, ku personazhet kryesore vdesin në fund, tani është në udhëkryq kur zbulon se personazhi i saj i fundit është një njeri i vërtetë, që ekziston. Ta vrasë apo ta lërë të jetoj. Një shkrimtare e komplikuar e cila nuk ka shkruar libër me vite të tëra dhe vuan nga një stres i madh që rezulton me pirje të vazhdueshme të duhanit. Aktorja më e mirë në film. Padyshim, Emma Thompson edhe një herë më ka mahnitur me aktrimin e saj.

Edhe Dustin Hoffman, ashtu si Emma Thompson është një aktor nga më të mirët. Ai luan rolin e profesorit i cili do të mundohet të zbuloj se karakter i cilit shkrimtar është Harolldi. Që nga mëdyshjet në fillim të filmit, kur mendon se Harolldi është një lunatik e deri në fund kur takohet me shkrimtaren e ëndrrave të tij, profesori Xhulls Hillbert kalon nga roli i tij i një profesori komik, deri tek një njeri shumë serioz. Është një veti që mund ta aktrojnë pak aktorë të mirë, si Dustin Hoffman.

Queen Latifah ka një rol dytësor, por nuk vërehet aq shumë sa Hoffman dhe Thompson. Ajo është ndihmësja e shkrimtares Karen Ajfell, e cila ka ngecur në fund të romanit, dhe nuk gjen një mënyrë të përsosur për të përfunduar atë.

Dhe në fund, mund të them se padyshim filmi Stranger Than Fiction apo në shqip si e kam përkthyer Më i çuditshëm se trillimi mbetet një film shumë i mirë. Ja vlen ta shikoni, dhe besomëni do të kënaqeni me storien e filmit. Është vërtetë diçka mjeshtërore.

Luan Morina

Kritik filmash

Traileri