Recovery (shërimi, marrja e vetes). Është titulli i albumit të fundit të Eminem. Këngëtari që u konsiderua i mbaruar pas disa viteve pauze dhe një përpjekje të dështuar për rikthim. E po, tani mbreti është kthyer. Ai vërtetë e ka marrë veten. Mbi 2 milionë albume të shitura vetëm në SHBA deri tani, një verë e tërë në krye të listave, si për këngët e dëgjuara, si për numrin e albumeve të shitura e vërtetojnë këtë.
Dhe tani ai po mendon të tërhiqet nga muzika. Pse jo?! Ai edhe një herë dëshmoi se kush është mbreti i repit, dhe të gjithëve ua bëri me dije se pa marrë parasysh sa mundohen, sa lodhen, sa e ofendojnë, Eminem gjithmonë do të jetë i pari. Është e kot të mundohen të tjerët. Fatkeqësisht klonimi në njerëz nuk është aplikuar akoma.
Ajo çfarë e veçon këtë album janë bashkëpunimet mjaft të suksesshme që ka realizuar me artistë të mëdhenj. Më i suksesshmi duket të jetë ai me Rihanna dhe kënga Love the Way You Lie. Akoma pa dal në treg si singëll dhe pa videoklip kënga kishte filluar të kryesojë top listat e këngëve në mbarë botën. Është një bashkëpunim i përkyer, me një refren të butë nga Rihanna, dhe si gjithmonë një recitim të furishëm nga Eminem. E kur ta shihni videospotin, do ta vlerësoni edhe më shumë këtë këngë. Është padyshim kënga më e mirë e vitit.
Një bashkëpunim tjetër është ai me Pink në këngën Won’t Back Down. Këtu Pink sjell atë shijen e rokut duke e gërshetuar me hip-hopin e Eminem. Një këngë që më shumë i ngjason rokut se hip hopit.
Edhe një bashkëpunim shumë i suksesshëm është ai me Lil’ Wayne. Njëra ndër tekstet më të gjata që ka pasur Eminem në këtë album. Një tekst dedikuar krejt kundërshtarëve duke filluar nga Kanye West, një tekst ku Eminem thjesht shfryhet për të gjitha. Një mjeshtëri e përsosur.
Bashkëpunim tjetër është edhe ai me artistin më pak të njohur, Kobe, në këngën Talkin’ 2 Myself.
Going Through Changes është këngë dedikuar jetës së tij gjatë varësisë së tij nga narkotikët. Kjo tregon ato kohë të errëta nëpër të cilat Eminem ka kaluar këto vite të fundit.
Një këngë vërtetë e bukur është edhe kënga 25 to Life. Është një këngë me një tekst pak prekës. Këtu Eminem i flet hip-hopit, duke e fajësuar për jetën e tij që ka, për sakrificat që ka bërë, për gjithë ato që ia ka dhënë hip-hopit, për të gjitha që të gjithë ne e kemi dashur këto dekada të punës së tij.
Për një njeri që ka qenë në rehabilitim nga substancat narkotike viteve të fundit, të rikthehet me një vepër të përsosur si Recovery, është një supersukses. Kjo dëshmon se muzika është më e mirë se qendrat rehabilituese, se muzika mund të shëroj shpirtra.
Kjo dëshmon një gjë më të madhe. Dëshmon se Eminem është i papërsëritshëm, i paarritshëm, i pazëvëndësueshëm. Dëshmon se një njeri i bardhë sundon botën e hip-hopit.
Thjeshtë është pikëlluese vetëm të mendoj se ky mund të jetë revizioni i fundit i një mbreti si Eminem. Vetëm mendimi për këtë të pikëllon. Unë pres që Eminem të kthehet edhe me albume tjera edhe më të suksesshme.
Luan Morina
